Het Rode Kruis werd opgericht door de Zwitserse zakenman Henri Dunant in 1863. Dunant was getuige van de gruwelen van de Slag bij Solferino in 1859, waar duizenden soldaten gewond en stervend op het slagveld lagen zonder medische hulp. Dit tragische incident inspireerde Dunant om actie te ondernemen en een organisatie op te richten die medische hulp zou bieden aan oorlogsslachtoffers, ongeacht hun nationaliteit.
Na de Slag bij Solferino schreef Dunant het boek “Een herinnering aan Solferino”, waarin hij pleitte voor de vorming van vrijwillige hulporganisaties die gewonde soldaten zouden kunnen helpen. Dit leidde uiteindelijk tot de oprichting van het Rode Kruis als een neutrale en onpartijdige organisatie die medische hulp zou bieden tijdens conflicten en rampen over de hele wereld.
Het Rode Kruis is sindsdien uitgegroeid tot een van de meest erkende humanitaire organisaties ter wereld, actief in meer dan 190 landen en het bieden van noodhulp, gezondheidszorg, voedsel en onderdak aan miljoenen mensen in nood. Het symbool van het Rode Kruis, een rood kruis op een witte achtergrond, is een internationaal erkend teken van medische hulp en humanitaire bijstand.
Henri Dunant wordt vaak beschouwd als de grondlegger van het Rode Kruis en zijn visie en inzet hebben een blijvende impact gehad op de wereldwijde humanitaire inspanningen. Zijn nalatenschap leeft voort in de duizenden vrijwilligers en medewerkers die elke dag hun leven inzetten om anderen te helpen in tijden van crisis en nood.