De voorganger van Netanyahu, Ehud Barak, was zijn voorganger als premier van Israël van 1999 tot 2001. Barak was lid van de Arbeidspartij en diende als minister van Defensie onder Netanyahu voordat hij premier werd.
Barak werd geboren in 1942 in een kibboets in Israël en groeide op in een militaire familie. Hij volgde een militaire carrière en diende in de Israëlische strijdkrachten, waar hij uiteindelijk de rang van generaal bereikte. Hij was betrokken bij verschillende militaire operaties en was een gerespecteerde leider binnen de Israëlische krijgsmacht.
Na zijn militaire carrière werd Barak actief in de politiek en werd snel opgemerkt vanwege zijn leiderschapskwaliteiten en diplomatieke vaardigheden. Hij werd minister van Binnenlandse Zaken en later minister van Buitenlandse Zaken voordat hij premier werd.
Als premier zette Barak zich in voor het bevorderen van vrede en veiligheid in de regio. Hij voerde onderhandelingen met de Palestijnen en andere buurlanden in een poging om tot een vredesakkoord te komen. Hij werkte ook aan het versterken van de economie en het verbeteren van de sociale voorzieningen in Israël.
Barak wordt vaak geprezen om zijn vastberadenheid en vastberadenheid, evenals zijn vermogen om compromissen te sluiten en bruggen te bouwen tussen verschillende partijen. Zijn leiderschap werd echter ook geconfronteerd met kritiek en uitdagingen, met name vanwege de voortdurende conflicten in de regio en de moeilijkheden bij het bereiken van vrede.
Hoewel zijn premierschap kort was, wordt Ehud Barak nog steeds beschouwd als een invloedrijke en belangrijke figuur in de Israëlische politiek. Zijn ervaring en expertise hebben bijgedragen aan het vormgeven van het politieke landschap van Israël en zijn nalatenschap leeft voort in de politieke debatten en beslissingen van vandaag.