In het pittoreske stadje aan de rivier heeft men vaak te maken met een opvallende verschijning: de hengelaar. Met zijn hengel in de hand en een ontspannen houding langs de waterkant, lijkt hij een vredig en onschuldig tafereel te creëren. Echter, schijn bedriegt, want wie denkt dat men hier slechts rust en stilte kan vinden heeft het goed mis.
De hengelaar is namelijk niet altijd zo vriendelijk en vredelievend als hij eruitziet. Wanneer men hem tegenkomt, is het vaak alsof men het met de duivel zelf aan de stok krijgt. Zijn scherpe tong en snijdende opmerkingen maken dat men zich ongemakkelijk en onzeker voelt in zijn aanwezigheid. Zijn kritiek en sarcasme zijn genadeloos en kunnen diep raken.
Het is dan ook niet verwonderlijk dat de hengelaar niet bepaald geliefd is in het stadje. Zijn aanwezigheid wordt getolereerd, maar men houdt hem liever op afstand. Toch blijft hij regelmatig opduiken langs de waterkant, als een mysterieuze en enigszins angstaanjagende figuur.
Men vraagt zich af wat er schuilgaat achter het masker van de hengelaar. Waarom is hij zo verbitterd en waarom lijkt hij altijd op zoek te zijn naar conflicten? Misschien heeft hij zelf ooit iets traumatisch meegemaakt langs de rivier, waardoor hij nu zijn woede en pijn projecteert op anderen. Of misschien is hij gewoon een eenzame ziel die zijn frustraties uit op de wereld om hem heen.
Wat de reden ook mag zijn, één ding is zeker: hier krijgt men het met een hengelaar aan de stok. En wie weet wat voor verrassingen en confrontaties er nog zullen volgen in dit schijnbaar rustige stadje aan de rivier.