Gegevens over de eerste dagen van de jaartelling zijn schaars en vaak omgeven door mythen en legendes. Toch hebben historici en archeologen door de jaren heen veel informatie kunnen verzamelen over hoe mensen in de oudheid de start van een nieuw jaar vierden.
De jaartelling zoals wij die nu kennen, is gebaseerd op de geboorte van Jezus Christus, die wordt verondersteld te hebben plaatsgevonden rond het jaar 4 voor Christus. De eerste dagen van de jaartelling waren dan ook gerelateerd aan het christendom en werden voornamelijk gevierd door religieuze riten en ceremonies.
In de Romeinse tijd werden de eerste dagen van de jaartelling gevierd met het feest van de Saturnalia, ter ere van de god Saturnus. Dit was een periode van feesten, banketten en gift-exchanging die duurde van 17 tot 23 december. Tijdens deze festiviteiten werden sociale normen opzij gezet en heerste er een sfeer van vrijheid en gelijkheid.
Ook in andere culturen werden de eerste dagen van de jaartelling gevierd met verschillende rituelen en gebruiken. In Egypte bijvoorbeeld vierde men het feest van de Nijl, waarbij offers werden gebracht aan de riviergod Hapi om een goede oogst en overstroming te verzekeren. In Mesopotamië werd het nieuwe jaar gevierd met het festival van Akitu, waarbij de overwinning van de god Marduk op het kwaad werd herdacht.
Kortom, de eerste dagen van de jaartelling waren voor veel oude culturen een belangrijke periode van viering en ceremonie. Hoewel er weinig concrete gegevens beschikbaar zijn over hoe precies deze festiviteiten eruit zagen, kunnen we er zeker van zijn dat ze een belangrijke rol speelden in het leven van de mensen in die tijd.