Een enkele kern bezittend is een term die wordt gebruikt in de kernfysica om een atoomkern aan te duiden die slechts één proton bevat. Dit betekent dat het element waar de kern bij hoort, slechts één proton heeft in zijn kern.
Deze term wordt vaak gebruikt om te verwijzen naar waterstof, het eenvoudigste element in het periodiek systeem. Waterstof heeft een atoomnummer van 1, wat betekent dat het slechts één proton heeft in zijn kern. Daarom wordt waterstof vaak omschreven als een element met een enkele kern bezittend.
Hoewel waterstof het meest voorkomende voorbeeld is van een enkele kern bezittend element, zijn er ook andere elementen die aan deze beschrijving voldoen. Bijvoorbeeld, deuterium, een isotoop van waterstof met één proton en één neutron in de kern, kan ook worden beschouwd als een enkele kern bezittend element.
Het concept van een enkele kern bezittend is belangrijk in de kernfysica omdat het de basis vormt voor het begrip van elementaire deeltjes en de structuur van atomen. Door te begrijpen hoe atoomkernen zijn samengesteld en hoe ze reageren met andere deeltjes, kunnen wetenschappers beter begrijpen hoe materie in het universum is georganiseerd en hoe het evolueert.
Al met al is een enkele kern bezittend een term die verwijst naar een atoomkern met slechts één proton. Dit concept is essentieel voor het begrip van de fundamenten van de kernfysica en draagt bij aan ons begrip van de bouwstenen van het universum.