“Zij zongen tussen het graan” is een Nederlandse roman geschreven door Jan Vantoortelboom. Het verhaal speelt zich af in het begin van de twintigste eeuw in het West-Vlaamse platteland en vertelt het verhaal van de jonge boerenzoon Louis. Louis groeit op tussen de velden en droomt ervan om ooit weg te kunnen van de boerderij en het leven op het platteland.
Het boek beschrijft op een prachtige en meeslepende manier het leven van Louis en zijn familie, de harde arbeid op het land, de banden met de natuur en de gemeenschap, maar ook de conflicten en geheimen die schuilen achter de façade van het rustige plattelandsleven. Wanneer Louis verliefd wordt op een meisje uit het dorp, komt zijn hele wereld op zijn kop te staan en wordt hij geconfronteerd met moeilijke keuzes en gebeurtenissen die zijn leven voorgoed zullen veranderen.
De titel “Zij zongen tussen het graan” verwijst naar de idyllische en rustgevende momenten die Louis beleeft wanneer hij tussen de velden loopt en de natuur zijn zorgen doet vergeten. De schrijver weet op indrukwekkende wijze de sfeer en emoties van het plattelandsleven vast te leggen en weet de lezer te raken met zijn beeldende beschrijvingen en meeslepende verhaallijn.
Al met al is “Zij zongen tussen het graan” een prachtig geschreven roman die de lezer meevoert naar een andere tijd en plaats, en die laat zien dat achter het ogenschijnlijk eenvoudige leven op het platteland een wereld schuilt vol emoties, conflicten en verlangens. Een absolute aanrader voor liefhebbers van historische romans en verhalen over het leven op het platteland.