Geen Fantastische Kunst is een term die wordt gebruikt om een bepaalde stroming in de kunst aan te duiden die zich kenmerkt door de afwezigheid van fantastische elementen. Het is een beweging die zich richt op het weergeven van de werkelijkheid op een realistische en objectieve manier, zonder toevoegingen van fictieve of onwerkelijke elementen.
Deze stroming heeft zijn oorsprong in de 19e eeuw en heeft sindsdien een belangrijke rol gespeeld in de kunstgeschiedenis. Kunstenaars die zich bezighouden met Geen Fantastische Kunst streven ernaar om de werkelijkheid zo nauwkeurig mogelijk weer te geven, zonder daarbij hun eigen interpretatie of verbeelding toe te voegen.
Deze vorm van kunst kan worden gezien als een reactie op de romantiek en het surrealisme, stromingen die juist de verbeelding en het fantastische benadrukken. Geen Fantastische Kunst legt de nadruk op het observeren en vastleggen van de wereld om ons heen, zonder daarbij de werkelijkheid te vervormen of te idealiseren.
Kunstenaars die zich bezighouden met Geen Fantastische Kunst maken vaak gebruik van technieken als realisme, naturalisme en impressionisme om hun onderwerpen zo getrouw mogelijk weer te geven. Ze besteden veel aandacht aan details en proberen de emoties en sfeer van het onderwerp op een zo realistisch mogelijke manier over te brengen.
Geen Fantastische Kunst kan worden gezien in verschillende kunstvormen, zoals schilderijen, beeldhouwwerken en fotografie. Bekende kunstenaars die zich hebben toegelegd op deze stroming zijn onder andere Johannes Vermeer, Gustave Courbet en Edward Hopper.
Al met al is Geen Fantastische Kunst een belangrijke stroming in de kunstgeschiedenis die zich richt op het weergeven van de werkelijkheid op een realistische en objectieve manier. Het is een vorm van kunst die de kijker uitnodigt om de wereld om zich heen op een nieuwe manier te bekijken en te waarderen.