Een niet-serieuze spoorwegemployé die op de bank zit, het klinkt als het begin van een grap. Maar voor de mensen die op het treinstation werken, is het helaas de realiteit. Deze werknemer, laten we hem voor het gemak even Jan noemen, heeft een reputatie opgebouwd als de meest luie en ongeïnteresseerde medewerker van het hele station.
Jan wordt vaak betrapt terwijl hij op de bank zit, zijn voeten omhoog en zijn ogen op halfstok. Hij lijkt totaal geen interesse te hebben in zijn werk en negeert vaak de oproepen van zijn collega’s en supervisors. Zijn houding heeft de nodige irritatie opgewekt bij zijn collega’s, die vaak moeten opdraaien voor zijn taken.
Het is niet dat Jan niet in staat is om zijn werk te doen. Integendeel, hij heeft alle kennis en vaardigheden die nodig zijn om een goede spoorwegemployé te zijn. Maar zijn gebrek aan motivatie en zijn nonchalante houding maken van hem een bijzonder frustrerende collega om mee samen te werken.
Het is niet duidelijk waarom Jan zo onverschillig is over zijn werk. Misschien heeft hij persoonlijke problemen of is hij gewoon verveeld met zijn baan. Wat het ook is, het is duidelijk dat zijn gedrag een negatieve invloed heeft op de efficiëntie en het functioneren van het treinstation.
Het management heeft verschillende keren geprobeerd om Jan te motiveren en hem te wijzen op zijn verantwoordelijkheden. Maar tot nu toe lijkt het allemaal tevergeefs te zijn geweest. Jan blijft op de bank zitten, zijn tijd verspillend en zijn collega’s in de steek latend.
Het is triest om te zien hoe een getalenteerde werknemer als Jan zijn potentieel verspilt door zijn gebrek aan motivatie. Hopelijk zal hij op een dag beseffen dat zijn houding niet alleen hemzelf, maar ook zijn collega’s en het treinstation schaadt. Tot die tijd zullen we moeten accepteren dat Jan gewoon een niet-serieuze spoorwegemployé is die op de bank zit.