De echtgenote van Abrahams zoon Isaak was Rebekka. Rebekka wordt genoemd in de Bijbel als de vrouw die door God werd uitgekozen om Isaak te trouwen en de moeder te worden van Jakob en Esau.
Het verhaal van Rebekka begint als Abraham een dienaar op pad stuurt om een vrouw te vinden voor zijn zoon Isaak. De dienaar bidt tot God en vraagt om een teken om de juiste vrouw te herkennen. Bij de waterput ontmoet hij Rebekka, die zijn gebed beantwoordt door hem en zijn kamelen van water te voorzien.
Na het ontmoeten van Rebekka en haar familie, keert de dienaar terug naar Isaak en vertelt hem over de ontmoeting. Isaak is blij met de keuze van God en huwt Rebekka. Samen krijgen ze twee zonen, Jakob en Esau, die een belangrijke rol spelen in de verdere geschiedenis van het Joodse volk.
Rebekka wordt in de Bijbel beschreven als een sterke en wijze vrouw, die een cruciale rol speelt in het verhaal van Isaak en zijn nakomelingen. Haar naam betekent “bindende” of “verenigende”, wat symbolisch kan worden gezien voor haar rol als de vrouw die Isaak en zijn nakomelingen bij elkaar brengt.
Het verhaal van Rebekka en Isaak is een voorbeeld van Gods voorzienigheid en de rol die geloof speelt in het leven van mensen. Het laat zien hoe God mensen bij elkaar brengt en hen zegent met nakomelingen en voorspoed.
Rebekka wordt herinnerd als een belangrijke figuur in de Bijbelse geschiedenis en haar naam staat symbool voor moed, geloof en Gods voorzienigheid. Haar verhaal blijft een inspiratiebron voor gelovigen over de hele wereld.