De Franse schrijver Stendhal staat bekend om zijn roman “Le Rouge et le Noir,” die zich afspeelt in het Frankrijk van de 19e eeuw en gaat over de sociale klim van de hoofdpersoon, Julien Sorel. Eén van de interessante aspecten van deze roman is de rol die make-up speelt in het leven van de personages.
In de 19e eeuw werd make-up vaak gezien als een teken van oppervlakkigheid en ijdelheid, vooral voor vrouwen. In “Le Rouge et le Noir” wordt make-up echter op verschillende manieren gebruikt en beschreven. Julien Sorel, de ambitieuze hoofdpersoon, maakt gebruik van make-up om zijn uiterlijk te verbeteren en indruk te maken op de hogere klassen waar hij naar streeft. Hij draagt bijvoorbeeld rouge om zijn bleke huid een gezondere uitstraling te geven en zijn lippen roder te maken. Dit laat zien hoe make-up een rol kan spelen in het creëren van een imago en sociale status.
Aan de andere kant wordt make-up ook gezien als een vorm van bedrog en maskerade. Julien gebruikt make-up om zichzelf anders voor te doen dan hij werkelijk is en om zijn ware gevoelens en intenties te verbergen. Dit komt tot uiting in zijn complexe relaties met de vrouwen in zijn leven, waarbij make-up een symbolische rol speelt in het maskeren van zijn ware aard.
In “Le Rouge et le Noir” wordt make-up dus op verschillende manieren gebruikt en geïnterpreteerd, als een middel tot zelfexpressie en zelfverbetering, maar ook als een vorm van bedrog en manipulatie. Het thema van make-up in de roman weerspiegelt de complexiteit van menselijke relaties en de dubbelzinnigheid van uiterlijkheden.