De eerste intelligentietest werd in 1904 ontwikkeld door de Franse psycholoog Alfred Binet. Deze test, bekend als de Binet-Simon schaal, werd ontworpen om het intellectuele niveau van kinderen te meten en om te bepalen of ze al dan niet speciale educatieve ondersteuning nodig hadden.
Binet was een pionier op het gebied van psychometrie en zijn werk op het gebied van intelligentieonderzoek heeft een blijvende invloed gehad op de psychologie en het onderwijs. De Binet-Simon schaal was de eerste gestandaardiseerde test voor intelligentie en vormde de basis voor latere intelligentietests, zoals de Stanford-Binet test en de Wechsler Intelligence Scales.
De Binet-Simon schaal bestond uit een reeks opgaven die varieerden in moeilijkheidsgraad, zoals het herkennen van patronen, het oplossen van puzzels en het maken van analogieën. Op basis van de prestaties van een kind op deze opgaven kon Binet een intelligentiequotiënt (IQ) berekenen, wat aangaf hoe de intellectuele capaciteiten van het kind zich verhielden tot die van leeftijdsgenoten.
De ontwikkeling van de eerste intelligentietest door Alfred Binet markeerde een belangrijk keerpunt in de psychologie en het onderwijs. Zijn werk heeft bijgedragen aan een beter begrip van intellectuele vaardigheden en heeft geholpen om kinderen die extra ondersteuning nodig hebben in kaart te brengen. De Binet-Simon schaal legde de basis voor de moderne intelligentietests die tegenwoordig nog steeds worden gebruikt om de cognitieve vaardigheden van individuen te beoordelen.