In dit land begon in 2010 de Arabische Lente, een reeks protesten en opstanden die de politieke en sociale landschappen van verschillende landen in het Midden-Oosten en Noord-Afrika hebben veranderd. Deze golf van protesten begon in Tunesië, toen een jonge straatverkoper genaamd Mohamed Bouazizi zichzelf in brand stak uit protest tegen de corruptie en economische malaise in het land.
De zelfverbranding van Bouazizi leidde tot massale demonstraties en onrust in Tunesië, die uiteindelijk leidden tot het aftreden van president Zine El Abidine Ben Ali in januari 2011. Deze gebeurtenis werd al snel gevolgd door soortgelijke protesten in andere landen in de regio, waaronder Egypte, Libië, Jemen en Syrië.
De Arabische Lente werd gekenmerkt door de eis van de demonstranten voor politieke hervormingen, economische rechtvaardigheid en sociale gelijkheid. De protesten werden gedreven door een breed scala aan sociale groepen, waaronder studenten, arbeiders, activisten en intellectuelen, die allemaal hunkerden naar verandering en een einde aan de decennia van autoritair bestuur en onderdrukking in de regio.
De reactie van de heersende regimes op de protesten varieerde van land tot land. Sommige regeringen, zoals die van Egypte en Tunesië, werden omvergeworpen, terwijl andere, zoals die van Syrië en Jemen, reageerden met brutale repressie en geweld tegen de demonstranten.
De gevolgen van de Arabische Lente zijn complex en langdurig geweest. Hoewel de protesten hebben geleid tot politieke veranderingen in sommige landen, zoals de val van de regering van president Hosni Mubarak in Egypte, hebben andere landen, zoals Syrië, te maken gehad met verwoestende burgeroorlogen en humanitaire crises.
In het algemeen heeft de Arabische Lente een blijvende impact gehad op de regio, die nog steeds wordt gevoeld tot op de dag van vandaag. Het heeft de weg vrijgemaakt voor een hernieuwde discussie over democratie, mensenrechten en sociale rechtvaardigheid in het Midden-Oosten en Noord-Afrika, en heeft laten zien dat de wil van het volk in staat is om verandering teweeg te brengen, zelfs in de meest autoritaire regimes.